رفعــت! خیلــی وقت هــا بــه ایــن آیــه فکــر می کنــم. ببیــن خــدا چقــدر ســخت جــواب داده بــه ایــن آدمایــی کــه درخواســت برگشــتن بــه دنیــا رو داشــتن. به صفحۀ باز شدۀ قرآن نگاه کردم. آیات آخر سورۀ مؤمنون بود.

- اینجــا خــدا بــه ایــن مجرمــا اجــازۀ برگشــتن بــه دنیــا رو نمــی ده، چــون دیگــه مرگشـون فـرا رسـیده. حـالا بیـا مـا هـم فکـر کنیـم که مُردیـم و دیگه تـو این دنیا نیسـتیم

با ایــن تفــاوت کــه خــدا درخواســتِ مــا بــرای برگشــتن بــه دنیــا رو قبــول می کنــه. بیــا از گلــزار شــهدا کــه بیــرون رفتیــم، فکــر کنیــم از اون دنیــا برگشــتیم و حــالا فرصــت داریــم تــا گذشــته و گناه هامــون رو جبــران کنیــم

ازکتاب آخرین فرصت-شهید علی کسایی