دفترچه ی خاطرات

مثل همیشه لباس هایش اتوشده بود. هیچ وقت اتیکت اسم و رسمش کج وکوله نبود. اگر وسیله ای از وسایلش کهنه می شد سریع عوضش می کرد. دکمه ای کنده می شد همان روز می دوخت. کفش و پوتینش را روزهای پنجشنبه واکس می زد. خیلی خوش قول بود.

از کتاب بریر خانطومام