سر سفره که نشست، خواند: «اَلحَمدُلِلّهِ رَبِّ العالَمین، اَلحَمدُلِلّهِ شُکرُ الشّاکِرین، هَنیئًا لِلآکِلین.»

پرسیدم چه دعایی است؟

گفت: «دعای سفره.»

ازکتاب اردیبهشت اتفاق افتاد-شهید حجت الاسلام مجید سلمانی