بیشترین غبطه را در طول عمرم به ابراهیم می خوردم. زیر یک سقف با همان نان و آبی که او می خورد زندگی می کردم، ولی او صد قدم، بلکه بیشتر، از من جلو بود.

ازکتاب ابراهیم ساره