دفترچه ی خاطرات

دکتر کاظمی برایمان تعریف میکرد که توی بیمارستان امام خمینی اینترن بوده،که 2 تا دوست سراسیمه می آیند  اورژانس که دوستمان خون دماغ شده به دادش برس که ما زودتر به بازی فوتبالی که چند ساعت دگیر در استادیوم است برسیم.گفت قبلا هم میشده ..استاد گفت دست پسرک را بالا کشیدم پر از پتشی و پورپورا...بعد کبد و طحال را لمس کردم به دست نمیخورد...گفت به لوسمی شک کردم.CBC دادم.CBC هم از بد روزگار زود اماده میشود...اینجا را که داشت تعریف میکرد گفتم کاش میگذاشت پسرک برود فوتبال ببیند بعد بیاید و به او بگوید.گفت جواب امد بیشتر از 50 درصد بلاست داشت.به دوستش گفتم دوستت مشکل خونی دارد باید بماند...

فردا که شد رفتم ااورژانس ببینم چه خبر شده؟گفت دیدم دوستش بندهای دو کفش دوستش را با دست گرفته و گفت"مرد"

گفتم بد هم نشد که نگذاشت بروند استادیوم..آمدیم و توی استادیوم میمیرد،دکتر چطور بیاد ثابت کند کم کاری از او نبوده؟یعنی این برای افزایش اعتماد خانواده ها به بی مسئولیت نبودن دکتر ها هم بهتر است هرچند به قیمت ندیدن آخرین فوتبال