دفترچه ی خاطرات

رادیو قرآن گوش میدادم

مهمان برنامه میگفت:همه اعمال عبادی ما اعتبارشون رو از نماز میگیرند.

همه اعمال ما ظل و شانی از نماز میگیرند.

شاه عمل عبادی نمازه ،پذیرفته شه بقیه رو به عیار نمیکشن.

اینقدر نماز قدره که تا بی نهایت مارو میتونه خوشبخت کنه.

نجات ما درگرو بهشت نیست، پاسپورت ورود به بهشت نماز است.

من نمازم گم شده که نیازمو پیدا نمیکنم.

هیچ نیازی نیست که خدا درکنارش نمیجنبد.

آبروی نماز و نیاز و مصلی رو برده ،وقتی میره نماز نیازی نداره.