یکی از بدشانسی های آدم میتونه این باشه که هم اتاقیش همیشه تو اتاق باشه.آدم گاهی اوقات به تنهایی

 احتیاج داره.اما این مرضیه حتی یک لحظه هم از اتاق نمیره بیرون.قبلا واسه صحبت با دوست پسرش میرفت بیرون

 الان که فکر کنم قهرن کلا نمیره.اه 

دیروز خودم مجبور شدم الکی برم ولیعصر دور بزنم که از  مشاهده ی یک آدم تکراری خستگیم در آد.

خونشونم نمیره قربونش برم ترمی یه بار میره اهواز برمیگرده!اتاق دوستاشم نمیره...فقط امروز رفت ظرفاشو شست

 2 دقیقه تو اتاق نبود...