دفترچه ی خاطرات

گفت: «حدیث داریم هرکی نون خرده های داخل سفره رو بخوره و جلوی اسراف رو بگیره، اون دنیا به تعداد همین نون خرده ها حوری قسمتش می شه.»

مرتضی هم که عاشق بهشت، نمی گذاشت حتی یک حوری از دستش دربرود! معمولاً در خانه چیزی به اسم نان خشک نداشتیم. نان داخل سفره را که سعی می کردیم کامل بخوریم. نان های بیات یا مانده را هم ته دیگ می کردم یا می گذاشتم روی اوپن خشک می شد و بعد پودرش می کردم برای کتلت.

ازکتاب هواتو دارم